درباره زایمان زودرس و خطراتی که مادر و فرزند را تهدید می کند

[ad_1]

آیا می دانید زایمان زودرس چه آسیب هایی به سلامت مادر و جنین وارد می کند؟ آیا از ارتباط این نوع زایمان با انواع امراض قلبی آگاهی دارید؟

درباره زایمان زودرس و خطراتی که مادر و فرزند را تهدید می کند

بعضی اختلالات فشار خون با بروز زایمان زودرس تشدید شده و عاملی برای ایجاد انواع امراض قلبی به شمار می روند. به برخی از توضیحات پزشکان در این زمینه دقت کنید:

نتایج یک پژوهش جدید نشان می دهد که زایمان زودرس، نرخ ابتلای زنان به بیماری قلبی و عروقی را تا ۴۰% افزایش می دهد. محققان بیمارستان “برگهام” در این مطالعه اطلاعات دوران حاملگی مربوط به ۷۰۱۸۲ زن را بررسی کرده اند.

به گزارش پایگاه اینترنتی مدیکال نیوز تودی، محققان در این مطالعه ارتباط میان تولدهای پیش از موعد و ابتلا به بیماری قلبی عروقی (CVD) را بررسی و با عواملی همچون سن، تحصیلات، شیوه زندگی قبل از بارداری و نیز عوامل خطرساز ابتلا به بیماری قلبی و عروقی مادران تطبیق داده اند.

براساس این مطالعه، زایمان زودرس در قیاس با زایمان به موقع، با افزایش چهل درصدی خطر ابتلا به بیماری قلبی و عروقی ارتباط دارد و این خطر برای زنانی که بیش از یک زایمان زودرس دارند، افزایش می یابد. نتایج این مطالعه همچنین نشان می دهد زنانی که زودتر از ۳۲ هفتگی بارداری، نوزاد خود را به دنیا آورند،

با خطر دو برابری ابتلا به بیماری قلبی و عروقی روبرو می شوند. این افزایش خطر حتی در زایمان های زودرسی که با اختلال های فشار خون بالا در دوران بارداری همراه نبودند، همچنان وجود داشت.

محققان ابراز امیدواری می کنند که این مطالعه به آنها در شناسایی زنانی که در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری قلبی و عروقی قرار دارند، کمک کرده و متخصصان را قادر سازد تا تدابیر پیشگیرانه مناسب اتخاذ نمایند. تولد پیش از موعد زمانی حادث می شود که نوزاد زودتر از سی و هفتمین هفته بارداری به دنیا می آید.

از آنجا که مغز نوزاد در هفته های آخر بارداری تحولات مهمی را سپری می کند، بیشتر نوزادانی که پیش از موعد به دنیا می آیند، با خطر جدی ابتلا به ناتوانی ها و یا حتی مرگ روبرو هستند. به علاوه، هفته های آخر بارداری برای تکامل کامل ارگان های مهمی مانند ریه ها و کبد حیاتی هستند.

این مطالعه در مجله انجمن قلب آمریکا به نام Circulation منتشر شده است.

[ad_2]

لینک منبع

مواد مضر به کار رفته در لوازم آرایشی

[ad_1]

یکی از پر فروش ترین محصولات، مواد آرایشی هستند که در ایران نیز آمار فروش بسیار بالایی دارند و در این چند سال اخیر شاهد رشد آمار بوده ایم.

مواد مضر به کار رفته در لوازم آرایشی

در سال ۲۰۱۴ میلادی مواد آرایشی ۴۶۰ میلیارد دلار به فروش رسیدند و انتظارات بر این است که در ۵ سال آینده رشد چشمگیری از فروش این محصولات را مشاهده نماییم،در حالیکه سلامت بدن با استفاده از آن ها بصورت جدی به خطر می افتد.

مطالعه‌ای که توسط Renfrew Center Foundation انجام شد نشان می‌دهد ۴۴ درصد زنان احساس می‌کنند بدون استفاده از مواد آرایشی جذاب نیستند. اما مشکل فقط نداشتن اعتماد به نفس بدون مصرف مواد آرایشی نیست. هر روز تعداد بیشتری از پزشکان، دانشمندان و مصرف‌کنندگان بیش از پیش نسبت به تاثیرات نامطلوب این مواد بر سلامت جسمی افراد ابراز نگرانی می‌کنند.

تقریبا همه  مواد آرایشی حاوی موادشیمیایی هستند که بسیاری از آنها بی‌نهایت برای سلامت خطرناکند.

برخی مواد شیمیایی مضر موجود در مواد آرایشی

کادمیم

 این ماده شیمیایی با ایجاد مشکلات استخوانی، از‌ کار‌افتادگی کلیه و حتی سرطان مرتبط است. براساس اعلام سازمان بهداشت جهانی، این ماده می‌تواند بی‌نهایت سمی باشد. اداره غذا و داروی آمریکا اعلام کرده است این ماده در کرم‌های دور چشم، پودر سایه چشم و کرم پودر وجود دارد.

تولوئن

این ماده که معمولا در رنگ‌های مو و لوازم مخصوص آرایش ناخن وجود دارد به سیستم عصبی آسیب رسانده و عامل ایجاد اختلالات عصب شناختی مانند آلزایمر است.

Bnzovnnounaa

براساس مقاله‌ای که درDermatitis منتشر شد این مواد شیمیایی می‌توانند به واکنش‌های آلرژیکی مثل خارش پوست و شوک آنافیلاکتیک منجر شوند. این مواد که برای محافظت در برابر اشعه فرابنفش خورشید به کار می‌روند در تافت‌های مو، براق‌کننده‌های لب، لاک ناخن و کرم‌های ضد آفتاب کودک وجود دارند.

پارابن‌ها

پارابن‌ها که مختل‌کننده عملکرد غدد درون‌ریز هستند، به منظور جلوگیری از رشد باکتری‌ها به مواد آرایشی اضافه می‌شوند. پارابن‌ها در عطرها و ادکلن‌ها، کرم‌ها و لوسیون‌ها، شامپوها و ژل‌های مو وجود دارند.

سرب

سرب معمولا در مواد آرایشی از قبیل خط چشم، سایه چشم، کرم پودر و رژ لب وجود دارد. این ماده همچنین به رژگونه، رنگ مو و خط لب افزوده می‌شود. این ماده شیمیایی با مشکلاتی مانند ناباروری، اختلالات عصب شناختی و حتی سرطان مرتبط است. مطالعه آزمایشگاه اداره غذا و داروی آمریکا نشان می‌دهد این ماده در لوسیون‌ها و پودرهای بچه نیز وجود دارد.

تالک (طلق)

براساس مطالعه‌ای که در ژورنال پیشگیری از سرطان اروپا منتشرشد این ماده در پودرهای آرایشی مانند رژگونه و کرم پودر، سایه چشم و رژها یافت می‌شود. بسیاری از مطالعات، این ماده را با سرطان تخمدان مرتبط می‌دانند.

[ad_2]

لینک منبع

چه چیزی را از مادرتان به ارث برده اید؟

[ad_1]

قطعاً می‌توانید مادرتان را به دلیل اجازه ندادن شما به رفتن به مهمانی یا ندادن کلید ماشین برای رفتن به گردش همراه با دوستان مقصر بدانید، اما آیا واقعاً می‌توان مادر خود را مقصر چربی زیادی اطراف شکم و بیماری قلبی خود دانست؟

چه چیزی را از مادرتان به ارث برده اید؟

به گزارش سلامتی تحقیقات جدید غالباً این بیماری یا آن اختلال را به ژن‌های مادر پیوند می‌دهند. اما موضوع فراتر از این است. این حقیقت دارد، حداقل تا حدودی، که شما محصول مادر خود هستید. نحوه مراقبت او از شما، هم در رحم و هم در دوران کودکی، نیز در سلامتی فرد تاثیر دارد. باوجوداین، سلامتی شما کاملاً در دستان مادر شما نیست.

بیماری قلبی، دیابت و دیگر بیماری‌ها نتیجه یک تاثیر متقابل پیچیده میان ژن‌های به ارث برده از پدر و مادر، رژیم غذایی شما و دیگر عوامل موجود در محیط‌زیست دوران زندگی شما هستند. بعضی از این عوامل آن‌قدر پیچیده هستند که حتی دانشمندها نیز آن‌ها را به‌طور کامل درک نکرده‌اند.

از چه کسی به ارث می‌برید؟ از ژن‌های مادرتان؟

ژن‌ها طرح کلی بدن شما هستند. این ژن‌ها حامل دستورالعمل‌هایی برای تولید بسیاری از پروتئین‌های بدن هستند که کارشان مشخص کردن چگونگی ظاهر ما و چگونگی کار کردن بدن ما است. ژن‌های شما در ساختارهایی به نام کروموزوم جا داده‌شده‌اند. اکثر سلول‌ها ۲۳ جفت کروموزوم دارند که می‌توان گفت درمجموع سلول‌ها ۴۶ کروموزوم دارند.

احتمالاً در دوران دبیرستان یاد گرفته‌اید که یکدست از این ژن دارای کروموزوم را از مادر و یکدست دیگر را از پدر خود به ارث می‌برید و سهم ژنتیکی هر یک از والدین در شکل‌گیری شما نسبتاً برابر است. به همین دلیل است که ممکن است عده‌ای به شما بگویند که چشم‌های شما شبیه چشم پدرتان و لبخندتان شبیه به لبخند مادرتان است.

علاوه بر این، ممکن است که بیماری‌ها یا احتمال بیشتر بیمار شدن را از یکی از والدین خود به ارث ببرید. میزان تاثیر ژن‌های هر یک از والدین بستگی به بیماری دارد. اگر مادر شما مبتلابه یک بیماری به نام هانتینگتون (Huntington’s Disease) باشد، به دلیل ژن‌های به ارث برده از او شما با احتمال ۵۰-۵۰ در ابتلا به این بیماری مواجه هستید.

اگر مادر شما مبتلابه هموفیلی باشد (هموفیلی وابسته به کروموزوم X است) پسرهای او بیشتر در معرض این بیماری خواهند بود، چون مردها تنها یک کروموزوم X دارند (مردها یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y دارند). دخترها دو کروموزوم X دارند که اساساً ژن معیوب را تضعیف می‌کند.

در مورد بیماری‌هایی همچون لوپوس و دیابت معادله بسیار پیچیده‌ای وجود دارد. اگرچه ممکن است که ژن‌های مادر یا پدرتان شما را در معرض این بیماری‌ها قرار دهند، اما نیاز است که در معرض دیگر عوامل مشخص زیست‌محیطی قرار بگیرید تا درواقع مبتلابه این بیماری‌ها شوید.

فرایند ارث بردن ژن‌ها نسبتاً عادلانه است، اما دانشمندان پی برده‌اند که زیرمجموعه کوچکی از ژن‌ها که از والدین خود به ارث می‌بریم در نحوه اثرگذاری ژن‌ها اهمیت دارند. به این فرایند «نقش‌پذیری» (Imprinting) می‌گویند که می‌تواند در اشتباهات یا جهش‌های ژنتیکی ایجادکننده بیماری اثر داشته باشند.

دکتر کریستوفر گرگ، استادیار عصب‌شناسی و آناتومی و استاد راهنمای ژنتیک انسانی در دانشگاه یوتا می‌گوید: «اگر در یک ژن نقش بسته یا حک‌شده (Imprinted gene) یک جهش وجود داشته باشید، نحوه تاثیر این جهش روی شما کاملاً وابسته به این است که آن را از کدام‌یک از والدین خود دریافت کرده‌اید.»

برای مثال، یک عیب ژنتیکی خاص می‌تواند خطر دیابت نوع ۲ را افزایش دهد، به شرطی که این ژن را از مادر خود به ارث برده باشید. اما اگر همین نوع از ژن را از پدر خود به ارث ببرید در حقیقت در مقابل این بیماری مصون خواهید بود.

وقتی‌که بحث ژن‌ها مطرح می‌شود این را باید بدانید که مادر شما هیچ کنترلی روی خصیصه‌های منتقل‌شده از خود به شما ندارد. مادر شما روی چیزهایی همچون تغذیه خوب شما در حین دوران بارداری و در طول سال‌های اولیه زندگی شما کنترل بیشتری دارد.
در طول دوران بارداری چیزهای زیادی رخ می‌دهند.

به همین دلیل است که به زنان باردار توصیه می‌شود تا از استعمال سیگار و نوشیدن الکل خودداری کنند، مکمل‌های مشخصی را مصرف کنند و دیگر عادت‌های خوب سلامتی را انجام دهند. محققان دریافته‌اند که سلامتی آتی کودک از همان لحظه بارداری آغاز می‌شود و عواملی که در رشد و نمو کودک دخیل هستند بیش ازآنچه فکرش را می‌کنیم پیچیدگی دارند.

دکتر دیوید بارکر، استاد اپیدمولوژی بالینی در دانشگاه Southampto- انگلستان و استاد طب قلبی و عروقی در دانشگاه علم و سلامتی اورگان می‌گوید: «تا پیش از آنکه نطفه در رحم شکل بگیرید بسیاری از تصمیمات بیولوژیکی مهم گرفته‌شده است و این تصمیمات غیرقابل تغیر هستند.» یکی از نظریه‌های دکتر بارکر این است که چیزی که درون رحم رخ می‌دهد می‌تواند در ابتلای کودک به سرطان یا بیماری قلبی در سال‌های آتی زندگی تاثیر بگذارد.

دکتر بارکر دریافته است که کودکانی که با سرعت کم در درون رحم رشد می‌کنند و به هنگام تولد وزن کمی دارد بیشتر در معرض محدوده‌ای از بیماری‌ها همچون بیماری قلبی کرونر؛ سکته مغزی، دیابت نوع ۲ و فشارخون بالا هستند.

تغذیه مادر نه‌تنها در دوران بارداری بلکه در دوران تمام طول عمرش می‌تواند روی سلامتی کودک تاثیر بگذارد. دکتر بارکر می‌گوید: «کودکان از بدن مادر تغذیه می‌کنند و بدن مادر محصول تغذیه مادر در طول زندگی‌اش است.» به‌عبارت‌دیگر، تغذیه دوران کودکی مادر می‌تواند به رشد کودک کمک کند یا در رشد کودک اختلال ایجاد کند.

دکتر بارکر می‌گوید که مادرها باید یک تغذیه خوب مادام‌العمر داشته باشند و نباید صرفاً در دوران بارداری یک رژیم غذایی سالم اتخاذ کنند.

دکتر کجرستی آگارد، استادیار طب مادری و جنینی و متخصص زنان و زایمان در کالج پزشکی Baylor می‌گوید که نه ماه اول درون رحم و همچنین اولین سال خارج از رحم کودک را زمان‌های «برنامه‌ریزی برای سلامتی» می‌نامند. او می‌گوید: «جای هیچ شکی نیست که ۱۰۰۰ روز اول زندگی، از حاملگی تا سن ۲ سالگی، اساسی‌ترین تاثیرها را روی نه‌تنها متابولیسم کودک بلکه روی سلامت رشد و نموی او نیز می‌گذارند.»

او ادامه می‌دهد: «کودکانی که در سال‌های اولیه زندگی خود در بهترین شرایط محیط زیستی قرار دارند و از بهترین تغذیه بهره می‌برند شالوده سلامتی آن‌ها بنا می‌شود.»

دانشمندان دریافته‌اند که تصمیمات مادر در طول دوران بارداری نه‌تنها به‌طور مستقیم بر سلامتی کودک تاثیر می‌گذارند، بلکه می‌توانند منجر به تغییراتی در ژن‌های کودک شوند. امروزه رشته جدیدی به نام اپی ژنتیک (Epigenetics) ایجادشده است که مربوط به چگونگی تاثیر تغذیه و دیگر عوامل دوران بارداری روی تغیر شیوه عملکرد ژن‌های کودک است.

نتایج یک تحقیق انجام‌گرفته روی موش‌ها نشان داد که یک رژیم غذایی ضعیف در طول دوران بارداری ژن مرتبط با تولید انسولین را در کودک تحت تاثیر قرار داده است و بر اساس همین تغیر دانشمندان می‌گویند که این تغیر می‌تواند خطر ابتلای فرزند را به دیابت نوع ۲ در سال‌های آتی زندگی افزایش دهد.

این تحقیق روی موش‌ها انجام‌گرفته است و درنتیجه نمی‌توان نتایج آن را به انسان‌ها تعمیم داد. بنابراین، نتایج این تحقیق جدید چه معنایی برای مادرها دارد؟ این تحقیق بیانگر سهم مادر در سلامتی کودک است، به‌طوری‌که مادر نه‌تنها باید در طول دوران بارداری بلکه در تمام طول عمر خود باید رژیم غذایی متعادلی را اتخاذ کند و از عادت‌های خوبی (مانند سیگار نکشیدن) پیروی کند.

مراقبت مادر از کودک خود در فضای خارج از رحم نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. در شماری از تحقیق‌ها به مزیت شیر مادر اشاره‌شده است، به‌طوری‌که شیر مادر می‌تواند قدرت مغز کودک را افزایش دهد و خطر چاقی کودک در سال‌های آتی زندگی را کاهش دهد. وقتی‌که کودک شروع به خوردن غذاهای جامد می‌کند،

خوردن غذاهای سالم و متعادل می‌تواند از چاقی آن‌ها در دوران بزرگ‌سالی و همچنین از ابتلای آن‌ها به بیماری‌های مرتبط با چاقی همچون دیابت و فشارخون بالا جلوگیری کند. علاوه بر این، مادرها در ایجاد عادت‌های خوب تغذیه‌ای خوب در کودکان نیز نقش دارند.

ظاهراً مادرها به دلیل سلامتی کودک خود بیشتر تحت‌فشار هستند، اما آیا پدرها مسئول سلامتی و سعادت فرزندان خود نیستند؟ دکتر گرگ می‌گوید: «مجموعه‌ای اسناد نوظهور نشان می‌دهند که پدرها اطلاعات را از طریق اسپرم به کودکان خود انتقال می‌دهند. درنتیجه، پدرها نیز می‌توانند روی سلامتی کودک تاثیر بگذارند.»

پدرها نه‌تنها در بخشی از ژن‌های کودک خود سهیم هستند، بلکه نقش مهمی را نیز در تغذیه، مراقبت و پرورش کودک در سال‌های اولیه زندگی ایفا می‌کنند. باوجوداین، کارشناس‌ها تاکید می‌کنند که ما نباید والدین خود، یعنی هم مادر و هم پدر خود را به دلیل مشکلات سلامتی خود مقصر بدانیم و آن‌ها را سرزنش کنیم.

دانشمندان هنوز در حال یادگیری و به دست آوردن اطلاعات در مورد رابطه متقابل میان ژن‌ها و محیط‌زیست و تاثیر آن‌ها در مشخص ساختن سلامتی آتی کودک هستند، اما چیزی که دانشمندان می‌توانند با قاطعیت بگویند این است که مادرها (و پدرها) نباید در مورد هیچ‌یک از ژن‌هایی که به فرزند خود منتقل کرده‌اند احساس گناه کنند.

دکتر گرگ می‌گوید: «شما هیچ کنترلی روی زنجیره DNN ای ندارید که به کودکان خود می‌دهید. تمام‌کاری که می‌توانید انجام دهید این است که خود را سالم نگه‌دارید و به کودک خود یاد دهید که سبک زندگی سالمی داشته باشد.»
دکتر آگارد می‌گوید که به‌جای سرزنش خود باید تمرکز خود را روی سلامتی کودکان خود قرار دهیم.

او می‌گوید: «چیزی که ما واقعاً سعی در درک آن داریم این است که چگونه برای سلامتی برنامه‌ریزی کنیم. به‌عبارت‌دیگر، چگونه مطمئن شویم که نسل بعدی از نسل قبلی سالم‌تر است.»

[ad_2]

لینک منبع

راهکاری راحت برای زایمان بی دردسر

[ad_1]

وقتی به سه ماهه سوم بارداری خود می رسید و کم کم به روز به دنیا آوردن بچه نزدیک می شوید، نیاز دارید تمرینات و ورزش هایی را در برنامه روزانه تان بگنجانید.

راهکاری راحت برای زایمان بی دردسر

این ورزش ها عضلاتی را تحت تاثیر قرار می دهند که از آن ها در پروسه ی سخت به دنیا آوردن نوزاد استفاده خواهید کرد. انجام ورزش بارداری درست مثل تمرین کردن های قبل از یک مسابقه ماراتن، بدن شما را آماده و همه چیز را ساده تر می کنند.

در اینجا سه مورد ورزش بارداری آسان و پایه ای را به شما معرفی می کنیم :

۱ ) بچه را بغل کن

با نزدیک شدن به زایمان، هیچ چیز مهم تر از کنترل و قوی کردن عضلات میانی بدن ( core ) نیست. عضلات عمیق میانی و عضلات کف لگن، بچه ی سنگین و بزرگی که حمل می کنید را حمایت می کنند.

در ورزش بارداری “بچه را بغل کن ” عضلاتی درگیر می شوند که تمامی قسمت میانی بدن را در بر گرفته و از پشت به ستون فقرات متصل هستند.

وقتی درد زایمان شروع می شود این عضلات هستند که به رحم فشار می آورند و بچه را سمت به دنیا آمدن هل می دهند.

ورزش بارداری “بچه را بغل کن “

یکی از دست های تان را زیر جناق سینه و روی شکم قرار دهید، دست دیگر تان را زیر ناف بگذارید. یک دم عمیق از بینی بگیرید و اجازه دهید شکمتان پر از هوا شود و عضلات دور آن آرام و ریلکس باشند. از طریق دهان بازدم کنید و تصور کنید بچه را با ستون فقرات بغل می کنید در حالیکه عضلات احاطه کننده شکمی منقبض هستند و کمر را صاف و محکم نگه داشته اید.

برای ابتدای کار جلوی آینه این کار را انجام دهید و ببینید تا چقدر می توانید بچه را به ستون فقرات نزدیک کنید و شکمتان را تو ببرید.

۲ ) اسکوات با پاهای باز از طرفین ( پلیه – Plié )

این ورزش بارداری برای تقویت عضلات پا و باسن بسیار مفید است.

اگر می خواهید زایمان طبیعی داشته باشید، به عضلات پای قوی نیاز دارید. حتی اگر در فکر زایمان طبیعی هم نیستید با ورود به روزهای آخر حاملگی و بزرگ وبزرگ تر شدن جنین، نیاز شما به تحمل وزن بیشتر روی پاهایتان به حداکثر خود خواهد رسید.

ورزش بارداری “ پلیه ”

از طریق بینی دم بگیرید و زانوها را خم کنید تا به آرامی در  حالت پلیه قرار بگیرید. از طریق دهان بازدم کنید و کف لگن را بالا ببرید و با بغل کردن بچه به روش قبل، به حالت اولیه برگردید.

۳ ) کشش عضلات زیرین لگن

با رسیدن سه ماهه آخر دوران بارداری باید لگن خود را آماده باز شدن و بیرون آمدن بی دردسر بچه کنید.

ورزش بارداری ” کشش لگن ”

یک آجر یوگا یا چند بالش را کنار دیوار قرار دهید. در حالت ایستاده به دیوار تکیه دهید، در حالی که پاهایتان صاف جلویتان است. کم کم روی دیوار لیز بخورید و پایین بیایید تا لگنتان کاملا باز شود. انقدر پایین بروید تا به بالش یا آجر یوگا برسید.

پایین که رسیدید زانوها را با فشار آرام به ران ها، از هم دور کنید تا لگن حسابی باز شود. حدود یک دقیقه بمانید و دوباره این حرکت را تکرار کنید.

با انجام ورزش بارداری مناسب و به طور مرتب می توانید تا حد زیادی از سختی زایمان بکاهید.

[ad_2]

لینک منبع