علل بلوغ دیررس در پسران

[ad_1]

عوامل ژنتیکی و زمینه های ارثی در بلوغ دیررس تاثیر گذارند.

علل بلوغ دیررس در پسران

اما براساس پژوهش هایی که تاکنون انجام شده، بلوغ دیررس سرشتی (constitutional) شایع‌ترین علت بروز بلوغ دیررس در پسران است. در نتیجه این افراد در واقع سالم هستند و دوره بلوغ را کمی دیرتر اما در نهایت با موفقیت پشت سر می گذارند.

در بیش از نیمی از موارد، فرد بلوغ دیررس را یا از پدر، یا از مادر و یا از هر دو به ارث می‌ برد. مادرانی که با دوره قاعدگی پس از ۱۴ سالگی و پدرانی که با رشد جهشی پس از ۱۶ سالگی مواجه شده اند، بلوغ دیررس را به فرزندشان هم منتقل می کنند.

بعلاوه پسرانی که به بیماری‌های مزمن همچون التهاب روده، بیماری سلول داسی‌شکل یا فیبروز کیستیک دچارند، اغلب با بلوغ دیررس روبرو می‌شوند. کمبود هورمون‌های بلوغ،LH و FSH، هم در درصد کمی از پسران بلوغ دیررس ایجاد می کند. اصطلاح تخصصی این حالت، کمبود گنادوتروپین جداشده (IGD) نامیده می شود.

این مشکل معمولا از زمان تولد وجود دارد و اکثر کودکان مبتلا به این عارضه با آلت تناسلی کوچک‌تر از اندازه طبیعی به دنیا می آیند. البته با این وجود، ترشح هورمون‌های دیگر هیپوفیز به‌ روند طبیعی خود ادامه می دهد و این افراد رشد طبیعی دارند.

[ad_2]

لینک منبع